حرفهايي از سر دلتنگي

از کجا می آید این آوای دوست!

hamidrostami54 — Tue, 15 Jul 2008 21:48:18 GMT

گاهی وقتها جوری سورپرایز می شویم که خودمان هم توش می مونیم .امروز یکی از آن روزها بود.روز برگزاری اولین جشنواره موسیقی مقامی شمالغرب کشور در اردبیل که یادمان مرحوم علی سلیمی ست.حدودا"پنج ساعت شنیدن موسیقی سنتی آذربایجان از زبان نسل جدید با صداهای تازه کشف شده عموما"حس خوبی به آدم منتقل می کند.

این جشنواره که به همت حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و با همکاری ادراه کل ارشاد اردبیل برگزار میشودکاری منحصر بفرد محسوب شده که داوری آن را بزرگانی چون استاد ناصح پور ،توفیق باکی خان اف،مهلت حسین اف،جوانشیر،ودود موذن و بهاالدین خراسانی به عهده دارند.نکته جالب استقبال شدید علاقمندان موسیقی سرزمین آذربایجان است که باعث شده بود فرهنگسرای بزرگ فدک اردبیل کاملا"
انباشته از جمعیت شده و ورود برای افراد بدون کارت دعوت مقدور نباشد.

نکته دیگر وجود نوجوانانی بسیار با استعداد در بین حاضرین بود که نوید آینده درخشانی برای موسیقی موقام را می دهند جالب اینکه دوتن از این نوجوانان از نعمت دو چشم هم بی بهره بودند و با آن وضعیت خود را به مسابقه رسانده بودند البته نفس این قضیه که در این وانفسای آخرالزمان این استعدادها کجا آموزش دیده اند و تا به این حد متبحر شده اند خود جای سوال است.

در جشنواره هنرمندانی ازاستانهای اردبیل ،آذربایجان شرقی و غربی و زنجان حضور دارند که در دو گروه بالای سی سال و زیر سی سال مسابقه می دهند که در گروه اول عادل موسوی ،معصوم قادری راد،رامین غزنوی ،قاسم وطن خواه،قدرت پورحسن ،صیاد بازدار ،حسین اصلانی ،علیرضا ارجمندی،آقاجان حسین زاده و عباس نیک روان و در گروه دوم ابراهیم غلامی ،آیدین عبادی ،حسن مقصودی ،بهمن بصیری ،ناصر اسلامی و حمید پیر نبی خواه به رقابت پرداختند.

همچنین در روز اول این جشنواره ناصر عطاپور خواننده تبریزی که در مسابقه موقام جمهوری آذربایجان حضور داشت و به مقام سوم دست یافت در سالن حضور داشت که به درخواست حاضران بر روی صحنه رفت و دقایقی به هنرنمایی پرداخت.

رسوبات دولت قبلی!

hamidrostami54 — Sat, 12 Jul 2008 22:34:18 GMT

در اوایل روزهای روی کار آمدن مجلس هفتم فشارهای همه جانبه به احمد خرم وزیر وقت راه و ترابری- که به جای مرحوم رحمان دادمان سکان هدایت وزارت راه و ترابری را به دست گرفته بود-به اوج رسید تا بعد از استیضاح او را روانه خانه کنندتا جائی که به گزینه بعدی خاتمی یعنی "بناب "هم رای اعتماد ندادند تا خاتمی ناگزیر به معرفی محمد رحمتی به مجلس هفتم که اشتراکاتی هم با هم داشتند شود.اما خیلی زود دولت خاتمی به سر رسید تا رحمتی تنها عضو باقیمانده در دولت احمدی نژاد لقب بگیرد .

می گویند در همان روزهای اول تشکیل شدن دولت نهم رئیس دولت بودجه خوبی برای جمکران کنار می گذارد و رحمتی پیشنهاد می کند که این بودجه را صرف بهینه سازی راه منتهی به جمکران- که از قضا خیلی هم حادثه خیز است -بنمایند که با واکنش تند رئیس دولت مواجه می شود که مثل اینکه هنوز از رسوبات دولت گذشته در شما باقی مانده ما برای جاده سازی نیامده ایم بلکه برای تعجیل در ظهور آقا اینجا جمع شده ایم و چیزی در این مایه ها!

انگار از همان روز مشخص بود که رسوبات دولت اصلاحات در دوران مهرورزی کار دست رحمتی خواهد داد که همین گونه هم شد و قاصد خبر آورد که ماه عسل دولت و رحمتی هم به سر رسید و یک وزارتخانه دیگر هم بی وزیر شد .

در فضیلت سکوت!

hamidrostami54 — Wed, 02 Jul 2008 13:35:18 GMT

این یک واقعیت تلخ است که در چند ساله اخیر بزرگترین ضربات جبران ناپذیر را بر پیکره نحیف اصلاحات نه محافظه کاران و اصولگرایان که شیخ مهدی کروبی و طیف نزدیک به وی وارد کرده اند و در یک نا هماهنگی آشکار با مطالبات اصلاح گرایانه اسب خویش رانده و در تلاش هستند تا از نمد سیاست کلاهی برای خویش ببافند و تمام منافع جمعی را با فوائد شخصی تاخت زنند.

نمی توان فراموش کرد دهن کجی آشکار کروبی به تصمیمات جمعی اصلاح طلبان در موسم انتخابات ریاست جمهوری ۸۴ را که به تنهایی اصلاحات را به نام خود مصادره کرده و دیگران را تندرو نامید و با شعار های پنجاه هزار تومانی که روی دیگر سکه احمدی نژاد و شعارهای پوپولیستی اش محسوب می شد موجبات شکست اصلاحات را پدید آورد .یا همین سال پیش در موسم انتخابات مجلس با تائید عملکرد شورای نگهبان و مصاحبه های پی در پی و زدن حرفهای سوتفاهم برانگیز گزک به دست رقیب می داد.

کم کم که به موسم انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم محافل رسانه یی جناح حاکم با تشخیص نقطه ضعف اصلاحات باز هم به سراغ شیخ مهدی رفته و هر روزه مصاحبه های از او کار می کنند که زمینه های عدم اجماع در جبهه اصلاحات را تقویت کنند.آنها نیک می دانند که با هندوانه گذاشتن زیر بغل شیخ او را وادار به کاندیداتوری خواهند کرد و این یعنی عدم حضور خاتمی ،که در نهایت مقصود آنها بر آورده شده است.

نگاهی اجمالی به صفحه اول روزنامه کیهان و برنامه ۲۰.۳۰شبکه دوم دقیقا"موید این موضوع است.

سمفونی مردگان

hamidrostami54 — Wed, 18 Jun 2008 15:19:38 GMT

رمان "سمفونی مردگان"اثر عباس معروفی را بالاخره خواندم و تمام کردم و افسوس روزهای را خوردم که با بی مهری تمام کارهای جانبی دیگر را به خواندن این رمان ترجیح دادم .رمان خیلی تاثیرگذاری بود که ابتدا به خاطر اسم عباس معروفی شروع به خواندنش کردم و وقتی متوجه شدم که مکان وقوع داستان اردبیل قدیم لست مشتاقتر شدم وکمی که جلو رفتم این فقط خود کتاب و شخصیت جاودان آیدین بود که ترغیبم کرد در اولین فرصت تمامش کنم.

"ساعت آقای درستکار بیش از سی سال است که از کار افتاده،در ساعت پنج ونیم بعد از ظهر تیر ماه سال۱۳۲۵ .ساعت سر در کلیسا سالها پیش از کار افتاده بود و اورهان را مردی با خود برده است،اما زمان همچنان می گردد و ویرانی به بار می آورد.

سمفونی مردگان ،رمان بسیار ستوده شده عباس معروفی ،حکایت شوربختی مردمانی است که مرگی مدام را بر دوش می کشند و در جنون ادامه می یابند،در وصف این رمان بسیار نوشته اند و بسیار خواهند نوشت ،و با این همه پرسش برخاسته از این متن تا همیشه برپاست ،پرسشی که پاسخ در خلوت تک تک مخاطبان را می طلبد :

کدام یک از ما آیدینی پیش رو نداشته است ،روح هنرمندی که به کسوت سوجی دیوانه اش در آورده ایم ،به قتلگاهش برده ایم و با این همه او را جسته ایم و تنها و تنها در ذهن او زنده مانده ایم .کدام یک از ما؟"

تقویم جدید!

hamidrostami54 — Sun, 01 Jun 2008 20:25:44 GMT

از اول انقلاب تنها چیزی که رشد بی رویه خود را حفظ کرد فرهنگ نامگذاری بر روی روزهای سال بود که کار را به آنجا رسانده که برخی روزها با چهار پنج مناسبت مواجه هستند ولی به نظر می رسد که دولت نهم شاهکاری کرده است که باید تمام آن مناسبتها را دور بریزیم و یک تقویم اقتصادی از نو بنویسیم چرا که با این وضعیت ناپایدار بازار که هر روز که پا به آن می گذاری با نایاب شدن و متعاقب آن گران شدن یک جنس در بازار مواجه می شویم.فرقی هم نمی کند که این جنس گوجه فرنگی باشد یا تاید با قند و یا برنج و هر چیز دیگر.پیشنهاد می کنم که به جای همه ان نامگذاریها من بعد روزها را نام اجناس بشناسیم مثلا" امروز روز قند بود و به یکباره تبدیل به کیمیا شد .چند روز پیش روز پودر رختشویی بود و احتمالا" همین فردا روز آفتابه باشد یا سطل آشغال یا هر چیز دیگر که عمرا" امروز حتی فکرش را بکنید.خداوند به ما رحم کند.

عالیجناب لاریجانوس از در می رود و از پنجره باز می گردد!

hamidrostami54 — Tue, 27 May 2008 19:31:46 GMT

این روزها برخی از دوستان که ادعاهای اصلاح طلبانه اشان گوش فلک را کر کرده جوری با قضیه ریاست مجلس برخورد می کنند که انگار علی لاریجانی آخر اصلاحات بوده و ما نمی دانستیم غافل از اینکه تعویض مهره یی ساده در راس هرم مجلس رخ داده که معنی و مفهوم آن بی کفایتی حداد و پایان عصر حدادیسم بوده و لاغیر و الا چه کسی که نداند جناب لاریجانی داماد مرحوم مرتضی مطهری که یکی از امین ترین مدیران نظام می یاشد در این شانزده سال اخیر در حساس ترین پستها مشغول بوده و یک لحظه از محافظه کاری مفرط دست بر نداشته چه آن زمان که وزیر ارشاد بعد از خاتمی بود و چه ان هنگام که در صدا و سیما مشغول تحمیق مردم شد و با شعار ازدیاد شبکه ها تا توانست کمر اصلاحات را شکست تا مردم مطمئن شوند چیزی که به دنبالش می گشتند و به خاطر آن به سید محمد خاتمی رای داده اند اسم اش اصلاحات نیست.

چه کسی می تواند برنامه چراغ و شوهای تبلیغاتی سیاسی برلین و کوی دانشگاه وبقیه را فراموش کند چه کسی می تواند از یاد ببرد برنامه هایی که چپ و راست از مشکلات اقتصادی مردم می نالیدند و می گفتند که سیاست آفت اقتصاد حالا کجایند آن اساتید و اهل و فن که در مورد شلم شوربای حال حاضر از خود نظریه صادر کنند.

این جناب که سه سال گذشته در انتخابات ریاست جمهوری خودش را روی باسکول وزن کرد و دریافت که با تمام حمایتهای محافظه کاران در کل کشور یک و نیم میلیون رای دارد ولی سر وکله زدن با رئیس دولت بخت به خواب رفته اش را بیدار کرد تا ما امروز بساط جشن و شادی فراهم کنیم.

واقعا"حداد در آن اندازه از وزانت بود که ما باید برای سقوط امپراتوری اش این همه دست افشانی کنیم مگر نه اینکه کل مجلس دست باهنر بوده و الان هم هست پس تفاوت چندانی در اصل قضیه پیش نمی آید . می ماند آن وعده یی که حدادعادل در ابتدای تشکیل مجلس هفتم داده بود مبنی بر تبدیل ایران به ژاپن اسلامی که ان هم به حول و قوه الهی تکذیب کردند تا مشغول الذمه کسی نباشند اگر هم زیاد اصرار کنید احتمالا" منظور ایشان به قول دکتر پیر موذن گابن اسلامی بوده و نه ژاپن.

فقط این می ماند که بگویم واقعا" اعجاب تاریخ و کفاف عمر با هیچ چیز برابری نمی کند چرا که همین چهار سال پیش در همین روزها بود که همین جناب در اواخر عمر مجلس ششم میکروفون دستشان گرفتند و از مردم نجیب ایران خواستند تا دو سه روز هم مجلس همیشه متشنج ششم را تحمل کنند تا با اتمام دوره اشان در مجلس هفتم نشان بدهند وکالت مردم را.وعمر کفاف داد و دیدیم و برای ایندگان خواهیم گفت:"یک نفر که قبلا" کتاب تعلیمات اجتماعی دوران راهنمایی ما را می نگاشت دلیلی ندارد که یک رئیس مجلس خوب هم باشد !

نابغه موقام!

hamidrostami54 — Tue, 20 May 2008 23:31:17 GMT

در جمهوری آذربایجان همه ساله مسابقات موسیقی سنتی(موقام)برگزار می شود که بعد از دورهای مقدماتی طی هفته های متمادی برگزیدگان در دستگاهها و مایه های مختلف اشعار شاعران بزرگ ترک را اجرا می کنند و به صورت جز به جز از سوی هیات داورانی متشکل از بزرگان موسیقی موقام مورد داوری قرار می گیرند این مسابقات در سطح زیر سی سال برگزار می شود.

نکته قابل ذکر در مورد مسابقات سال ۲۰۰۷ این است که یک طفل ۱۰ساله به اسم علم الدین ابراهیم اف توانست با به دست آوردن حداکثر امتیازات در مصاف با رقیبانی که همگی بزرگتر و با تجربه تر از او هستند به مقام اول دست پیدا بکند.

صدای بشدت داودی و ملکوتی علم الدین این روزها سوژه بلوتوث بازان در مناطق ترک هست .او آنقدر در رعایت ردیف ها و مایه ها از خود تبحر نشان می دهد که غیر قابل باور است .اصلا" چگونه ممکن است که فردی در این سن و سال بتواند این همه نکته های ظریف را به به خاطر بسپارد و اجرا کند چیزی شبیه معجزه است.جایی که عارف بابایف خواننده شهیر آذربایجان و یکی از داوران این مسابقات شجاعانه به آن اعتراف می کند:"علم الدین اگر تو به ما فحش هم بگویی حق داری چیزی که ما بعد از پنجاه شصت سال گمان می کنیم به دست آورده ایم تو همینک داری خداوند تو را از بلا نگه دارد و صدایت را تغییر ندهد تو امید موسیقی آذر بایجان هستی!"و درست با همین استدلال است که عارف می گوید که انگار در درون این یک ادم بزرگ با پنجاه سال تجربه پنهان شده است وآقاخان عبدالله یف دیگر خواننده مشهور و عضو هیات داوران اعلام می کند که انگار علم الدین یکبار دنیا را زیسته است و بار دومش است که متولد می شود.

اگر صدای علم الدین را نشنیده اید حتما" در اولین فرصت پیدایش کنید تا هم یک معجزه را به چشم ببینید و هم این که از یک صدای بشدت دلنشین و صوتی داوودی لذت ببرید.

فرشته سیرتان!

hamidrostami54 — Sat, 17 May 2008 15:02:20 GMT

فیلم تصادف ساخته پل هگیس را که یکی دو سال پیش در مراسم اسکار کلی خبر ساز شده بودم را دیدم . جدای از آنکه ساختارش تقریبا" مشابه "بابل"،"کوچه میداک"و حتی "تقاطع "خودمان دارد از نظر مفهومی هم منحصر به فرد جلوه می کرد.

آدمهای فیلم از مناطق مختلف دنیا در شهری آمریکایی جمع شده اند تا به یک همزیستی مسالمت آمیز دست پیدا کنند که به نوعی استعاره از دنیای امروزی و برداشته شدن مرزهای جغرافیایی ست.در فیلم آدمهایی از سفید و سیاه حضور دارند از ایران و عراق و کره گرفته تا شهروندان خود آمریکا که در یک ذهنیت منفی که هم دارند گرفتار شده و سرناسازگاری با هم دارند ولی نکته جالب ماجرا اینجاست که همه آدمهای موجود در طول داستان یک کار خوب انجام می دهند و یک کار بد و این بعنی آدمها خاکستری هستند و در مواقع مختلف واکنشهای متفاوتی از خود بروز می دهند.

همان پلیس نژاد پرستی که می خواهد از زن سیاهپوست سوئ استفاده کرده و او را دستمالی کند در چند صحنه بعد با به خطر انداختن جانش جان همان زن را از مرگ حتمی نجات می دهد و به همین ترتیب سایر قهرمانان داستان.

تصادف یک فیلم چند ملیتی خوب است که هم در کارگردانی و روایت قصه کارش را هوشمندانه ادامه می دهد و هم اینکه از بازیهای قابل توجه بهره می گیرد.

باز هم بازی با مهره میر حسین!

hamidrostami54 — Sun, 11 May 2008 15:47:33 GMT

باز هم همان بازی همیشگی شروع می شود. با همان سناریو و به احتمال قریب به یقین با همان پایان.اولین بار در بهار و تابستان ۱۳۷۵بود که نیروهای چپ اسلامی دور مانده از ساختار قدرت ایران تنها شانس بازگشت به قدرت را در ریاست جمهوری میر حسین موسوی آخرین نخست وزیر تاریخ ایران دیدند و خواستگاران بسیاری را روانه منزل موسوی کردند تا بعد از گرفتن جواب مثبت به تهیه مقدمات سور و سات بیندیشند اما از پشت پرده چنان فشارهای به پروژه وارد شد که در پائیز همان سال مهندس موسوی انصراف قطعی خود را از نامزدی اعلام کرد.

بار دوم همین چهار سال پیش بود که وقتی دوره هشت ساله ریاست جمهوری خاتمی رو به پایان بود تلاشهای گروههای سیاسی چپ برای به صحنه آوردن موسوی بی نتیجه ماند تا اصلاح طلبان تنها شانس باقیماندن در قدرت را از دست بدهند . بعدها کاشف به عمل آمد که موسوی درخواست یک شبکه تلویزیونی و همچنین اختیار داری نیروی انتظامی را شرط شرکت در انتخابات عنوان کرد تا عملا" رخت خویش از ورطه مبارزات انتخاباتی بیرون کشد.

با همه اینها این روزها باز هم همان حرفهای تکراری چهار سال قبل و دوازده سال قبل در مورد موسوی زده میشود و به نظر می رسد که همه اینها از نداشتن گزینه مناسب برای انتخابات پیشرو باشد گزینه یی که هم بتواند از فیلتر نظام عبور کند و هم از مقبولیت اجتماعی برخوردا باشد.

موسوی نشان داده است که آدم ریسک پذیری نیست و در این سالها خاصیت عافیت طلبی اش باعث شده است که دست کم حاکمیت چهار ساله احمدی نژاد را تحمل کنیم و وضعیت سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور این قدر وخیم باشد.او همیشه یک رئیس جمهور بالقوه بوده و به نظر نمی رسد بخواهد این قوه را به فعل تبدیل کند هر چند که هشت سال نخست وزیری در دوران جنگ چنان نامی خوش از او در اذهان باقی گذاشته که خیلی راحت کسب رای بالا را حدس زد.

دوستعلی خره هم رفت!

hamidrostami54 — Mon, 05 May 2008 22:42:08 GMT

دوستعلی خان یا به قول اسدالله میرزا در سریال دائی جان ناپلئون دوستعلی خره مردک هیز طماع چشم چران هم در گذشت تا گناه سانفراسیسکو نرفتن اش با فرخ لقا خانوم را این چنین بپردازد.

اسماعیل داورفر که یک عمر نقش آدمهای بشدت طماع و پول دوست را بازی می کرد و با دائی جان ناپلئون به شهرتی ایران گیر دست یافته بود دو روز پیش درگذشت.وی که هنگام مرگ ۷۶ سال داشت مدتی بود که از بیماری سرطان رنج می برد.

اسماعیل داورفر دارای دیپلم هنرستان هنرپیشگی بود، هنرستانی که بازیگرانی بسیاری مانند نصرت کریمی، مصطفی اسکویی، عزت الله انتظامی، علی نصیریان و... را به دنیای نمایش و بازیگری معرفی کرده است که هرکدام جایگاه ویژه ای در این عرصه پیدا کرده اند.

او هم چنین از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران مدرک لیسانس گرفت و دارای دیپلم مدرسه تئاتر کالیفرنیا و مدرسه الیزابت هالووی بود و مدرک معادل دکترا در رشته بازیگری را از وزارت ارشاد اسلامی گرفت.

اسماعیل داورفر پس از فارغ التحصیلی از هنرستان هنرپیشگی به طور آزاد با گروه مروارید، پاسارگاد و گروه هنر ملی همکاری کرد و سپس در سال ۱۳۳۹ به استخدام اداره برنامه های تئاتر در آمد و درسال ۱۳۵۹ از آن اداره بازنشسته شد.

از جمله کارهای او در عرصه بازیگری تئاتر می توان به افول، صیادان نوشته اکبر رادی، چوب به دستهای ورزیل نوشته غلامحسین ساعدی، مرده های بی کفن ودفن نوشته ژان پل سارتر، اشباح نوشته هنریک ایبسن،کرگدن نوشته اوژن یونسکو، مرغ دریایی نوشته آنتوان چخوف، سیاه زنگی مرد فرنگی نوشته پرویز کاردان، جعفرخان از فرنگ برگشته نوشته حسن مقدم، مردی که مرده بود و خود نمی دانست نوشته پرویز صیاد، اسب سفید نوشته رکن الدین خسروی، حسن کچل نوشته علی حاتمی و بنگاه تئاترال نوشته علی نصیریان اشاره کرد.

از سریال های تلویزیونی به غیر از دایی جان ناپلئون می توان از خسرو میرزای دوم براساس طرحی از احمد شاملو به کارگردانی نصرت کریمی، دلیران تنگستان به کارگردانی همایون شهنواز، آقای دلار، آژانس دوستی و مثل آباد نام برد.

او در عرصه سینما نیز فعال بود. فیلم های تاتوره و وکیل اول از جمله فیلم های بعد ازانقلاب او هستند و بازی در فیلم آقای هالو به کارگردانی داریوش مهرجویی از کارهای مطرح سینمایی او در کنار فیلم گاو است.

بازی در نمایش های تلویزیونی در پیش و پس از انقلاب نیز به اندازه بخش های دیگر زندگی هنری او قابل توجه است. مازیار و محلل دو اثر از صادق هدایت است که به عنوان بازیگر در نمایش تلویزیونی آن حضور داشته است.